1831-1836 թթ Չ․ Դարվինը մեկնեց շուրջերկրյա ճամփորդության, ուսումնասիրելով իր այցելած երկրների կենդանական և բուսական աշխարհը։ Գալապագոս կղզիները այցելելու ընթացքում Դարվինը հանդիպեց այնպիսի կենդանիներ, որոնք այլ տեղերում չէին հանդիպում, բայց մոտիկ էին հարավամերիկյան տեսակներին։
Դարվինը նկատեց, որ այդ կղզիներից յուրաքանչյուրի սերինոսների իրարից խիստ տարբերվում են սնման բնույթով, կտուցի ձևով։ Պարզվեց, որ տարբեր կղզիների սերինոսները նաև տարբերվում էին գլխավոր սնունդով։ Դարվինը եզրակացության եկավ, որ կենդանիներն ունեն մայրցամաքային ծագում, և միջավայրի պայմաններին հանդիպելով հարմարվեցին և փոփոխվեցին։ Դարվինը համոզված էր, որ ապրելատեղի պայմանների ազդեցությամբ օրգանիզմները օգտակար հատկանիշներ են ստանում, որոնք նպաստում են նոր տեսակների ծագումը։
Դարվինը նկատեց, որ մարդիկ արհեստական ընտրության միջոցով հատուկ բույսերի և կենդանիների տեսակներ են սարքել, մարդկանց նպատակների ծառայեցնելու համար։ Վայրի կենդանիներ էվոլուցյան վերաբերյալ հարցերին Դարվինը բացահայտեց իր ≪Տեսակների ծագումը բնական ընտրության միջոցով կամ հարմարված ձևերի պահպանումը≫ աշխատությունում։ Ըստ Դարվինի գոյության կռիվը և ժառանգական փոփոխականությունը բնական ընտրության հիմնական շարժիչ ուժերն են։ Դարվինը գտնում եր, որ բոլոր օրգանիզմեր օժտված են փոփոխվելու հատկությամբ։ Նա տարբերում էր փոփոխականության երկու հիմնական ձև՝ ոչ ժառանգական (որոշակի կամ խմբակային), և ժառանգական (անորոշ կամ անհատական)։
Ոչ ժառանգական փոփոխականությունը կախված չէ գենոտիպի փոփոխման հետ։ Այն կոչվեց “որոշակի” որովհետև փոփոխականության պատճառը հայտնի է։ Այն կախված է միջավայրից, և եթե այլ միջավայրում կենդանիները կամ բույսերը տեղապոխվեն գոյության նախկին պայմանների մեջ, ապա նախկին հատկանիշները կվերականգնվեն։ Այս փոփոխականության ձևը կոչվում է մոդիֆիկացիոն։
Նաև գոյություն մի այլ փոփոխականության ձև, որը կոչվում է “անորոշ” ժառանգական փոփոխականություն։ Դարվինը նկատեց, որ “անորոշ” փոփոխականությունը փոխանցվում է հաջորդ սերնդին և ունենում է ժառանգական բնույթ։ Նա նաև բացահայտեց, որ միևնույն տեսակի առանձնյակներ տարբերվում են չնչին առանձնահատկություններով, որի պատժառը յուրաքանչյուր առանձնյակի վրա գոյության պայմանների վրա անորոշ ներգործությունն է։ Դարվինը ուշադրություն դարձրեց փոփոխականության այս ձևին և գտավ, որ այն ելանյութ է տեսակառաջացման համար։ Այս փոփոխականության ձևը կոչվում է մուտացիոն, և պայմանավորված է գեների փոփոխությամբ։






















