1.Կարդա՛ , ապա անգիր սովորի՛ր Կոմիտասի «Ճանապարհ» բանաստեղծությունը:
Ճանապարհ
Բարակ ուղին սողալով,
Ոտի տակին դողալով,
Ճամփի ծայրին բուսել է
Կյանքի ծառը շողալով։
Ի՜նչ լայն սիրտ է, որ ունի
Այս ճանապարհն Անհունի․․․
Մարդու, բույսի, գազանի
Եվ թևավոր թռչունի։
2. Բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր սողալ, բուսել, թևավոր, անհունի բառերը:
սողալ – սող տալ
բուսել – աճել, ծլել, բողբոջել
թևավոր – ոգևորված, խանդավառված
անհունի – անսահման, անծայր, անվերջ, անեզր
3. Բանաստեղծության միջից դո՛ւրս գրիր ճանապարհ բառի հոմանիշները:
ճամփա, ուղի
4. Հականիշ զույգերով նկարագրի՛ր, բնութագրի՛ր, թե ինչպիսին կարող են լինել ճանապարհները: Օրինակ՝ լայն-նեղ, իրական-երևակայական...
կեղտոտ-մաքուր, կարճ-երկար, ուղիղ-տեք, մեծ-փոքր, տեսանելի-անտեսանիլի
5. Բացատրի՛ր լայն սիրտ արտահայտությունը:
բարի, համբերատար, ներողամիտ, սրտաբաց լինել,
Դավիթ Ապիտոնյան 