Դ) Որ հատուցանէ չար փոխանակ բարւոյ, չար ի տանէ նորա մի պակասեսցէ։

(Աոակք  ԺԷ, 13)   

որ                                 — ով, ով որ

հատուցանէ              — հատուցում է, տալիս է

փոխանակ բարւոյ    — բարու փոխարեն

ի տանէ նորա            — նրա տանից

մի պակասեսցէ         — չպակասի, չի պակասի, չպիտի պակասի. չի պակասելու

ՀԱՐՑ ԵՎ ԱՌԱՋԱԴՐԱՆՔ

Նախադասությունն աշխարհաբա՛ր դարձրու։

Ով, որ չար հատուցում է բարու փոխարեն, չար նրա տանից չի պակասի։

Գրաբա՛ր դարձրու այս նախադասությունը.

Ով, որ չար է հատուցում բարիքի փոխարեն, նրա տնից չար չի պակասելու։

Բարու փոխարեն չարով մի՛ հատուցիր (մի՛ հատուցաներ), չարը տանիցդ (ի տանէ քումմէ) չի պակասի։

Չեն տարբերվում, այլ միմյանց լրացնում են: Որովհետև մեկը ասում է, որ եթե դու բարու փոխարեն չար անես, հաստատ անընդհատ չարություն կգա քո տուն և այլևս չի պակասի, իսկ եթե չարություն չանես, հաստատ չարություն չի գա քո տուն:

Պատմի՛ր մի պատմություն (կարդացած, լսած, կամ հորինած), որի հետևությունն այս խրատը լինի։

Զ)  Ընկալարուք զխրատ` եւ մի՛ զարծաթ, եւ զգիտութիւն` քան զոսկի ընտիր։ Լաւ է իմաստութիւն, քան զականս պատուականս։               (Առակք  Ը,    10-11)

ընկալարուք                     — ընկալեցեք, վերցրեք

ակն                                     — ակ, թանկարժեք քար

զականս պատուականս  — պատվական քարեր(ը)

Ընկալեցեք զխրաթ եվ մի զարծաթ եվ զգիտություն քան զոսկի ընտիր։ Լավ է իմաստությունն, քան պատվական քարերը։

ԱՌԱՋԱԴՐԱՆՔ

Լրացրո՛ւ նախադասաթյունը.

Խրատը, գիտությունը ու իմաստությունը ավելի լավ են, քան արծաթ, ոսկի ու թանկագին քարերը։