Հովհաննես 20

Դատարկ շիրիմ

1 Շաբաթվա առաջին օրը վաղ արավոտյան,  երբ դեռ մութ էր, Մարիամ Մագդաղենացինը գնաց շիրիմի մոտ, և տեսավ, որ քարը հեռացրել էին մուտքից։
Նա վազելով եկավ Սիմոն Պետրոսի և Հիսուսի սիրած մյուս աշակերտի մոտ և ասաց «Նրանք հանել են տիրոջը շիրիմից և մենք չգիտենք, թե ուր են տարել նրան»։
Դե Պետրոսը և մյուս աշակերտը ուղեվորվեցին դեպի շիրիմ”
Երկուսնել վազում էին, սակայն մյուս աշակերտը առաջ անցավ Պետրոսը և առաջինը հասավ շիրիմին։
Նա խոնարհվեց և նայեց ներս՝ այնտեղ ընկած քաթանի շերտերին , բայց ներս չմտավ։
Այն ու հետև Սիմոն Պետրոսը հասավ նրա հետևից և ուղիղ մտավ շիրիմ։Նա տեսավ այնտեղ ընգած քաթանի շերտերը,
7 Ինչպես նաև այն կտորը, որով փաթաթված էր եղել հիսուսի գլուխը։ Կտոր դեռ ընգած էր իր տեղում՝ քաթանից արանձին
8 (Վերջապես մյուս աշակերտը, որը առաջիններ հասել շիրիմ, նույնպես ներս մտավ)։
9 Նրանք դեռ սուրբ գրքից չէին հասկացել, որ Հիսուսը պետք է հարությու առնել։
10 Հետո աշակերտները հետ գնացին իրենց կացարան։

Հիսուսը հայտնվում է Մարիամ Մագդաղենացուն

11 Հիմա Մարիամը կանգնած շիրիմի դուրսը լաց էր լինում։ Արտասելով խոնարհվեց՝ նայելու շիրիմի մեջ
12 և տեսավ, որ 2 սպիտակ շորերով հրեշտակներ են նստած այնտեղ որտեղ առաջ Հիսուսի մարմինն էր դրած, մեկը գլխի մոտ և մյուսը՝ ոտքերի։
13 Նրանք հարցրեցին Մարիամին, «Կի՛ն, ինչու՞ ես լացում։» Նա պատասխանեց, «Նրանք տարել են իմ տիրոջը, և չգիտեմ թե ուր են թողել։»
14  այդ պահին նա պտտվեց և տեսավ Հիուսին՝ այնտեղ կանգած, բայց չհասկացավ, որ դա Հիսուսն էր։
15 Նա հարցրեց նրան․ «Ինչու՝ ես լալից, կին։ Ու՞մ ես փորձում գտնել։» կարծելով , որ նա այգեպանն է, կինն ասաց․«Պարո՝ն, եթե դուք նրան տարել եք, ասացեք ինձ, թե որտեղ եք նրան դրել, որպեսզի ես գտնեմ նրան։»
16 Հիսուսը ասաց նրան «Մարիա՛մ։» նա պտտվեց դեպի Հիսուս և ողբաց արամեերեն․ «Ռաբբո՜նի» (որը նշանակում է «ուսուցիչ») 
17 Հիսուսն ասաց «Մի կառչիր ինձանից, ես դեռ չեմ համբարձվել հորս մոտ։ Փոխարենը գնա իմ եղբայրների մոտ և ասա նրանց, որ ես կհամբարձվեմ իմ հոր և ձեր հոր մոտ, իմ աստծո և ձեր աստծո մոտ։» 
18 Մարիամ Մագդաղենացին գնաց աշակերտների մոտ լուրը ասելու․ «Ես տեսել եմ աստծուն՜։» և նրանց ասաց՝ ինչ նա ասաց իրեն։

Հիսուսը հայտնվում է իր աշակերտներին

19 այդ կիրակի օրվա երեկոյան, երբ աշակերտները իրար հետ էին, դռները փակած հրեա առաջորդների երկյուղից, Հիսուսը եկավ և կանգնեց իրենց առաջ և ասաց, «Խաղաղություն ձեզ։»
20 դա ասելուց հետո նա ցույց տվեց իր ձեrքերը և կողքը։ Աշակերտները շատ ուրախ էին, երբ տեսան Տիրոջը։
21 նորից ասաց Հիսուսը․ «Խաղաղություն ձեզ։ Ինչպես հայրս ինձ ուղարկել է, ես էլ ուղարկում եմ ձեզ։»
22 և հետո, փչեց նրանց վրա և ասաց, «Առեք սուրբ հոգի։»
23 եթե դու ներեք մեկի մեղքերը, մեղքերը ներված են, եթե չներեք, ներված չեն։

Հիսուսը հայտնվում է Թովմասին

24 Թովմասը (որին նաև կոչում էին Երկվորյակ)՝ տասներկուսից մեկը, աշակերտների հետ չէր, երբ Հիսուսն եկավ։
25 Դրա համար մյուս աշակերտները նրան ասացին, «Մենք տեսել էնք Տիրոջը» բայց նա ասաց նրանց, «Մինչև ես չտեսնեմ մեխի հետքերը նրա ձեռքերին և մատս դնեմ այնտեղ, որտեղ մեխերն էին, մատս դնեմ նրա կողքին, ես չեմ հավատա։»
26 Մի շաբաթ հետո նրա աշակերտները նորից տանն էին, և Թովմասը նրանց հետ էր: Թեև դռները կողպված էին, Հիսուսը եկավ, կանգնեց նրանց միջև և ասաց․ «Խաղաղություն ձեզ։»
27 Հետոնա  Թովմասին ասաց․ «Մատդ դիր այստեղ, տես իմ ձեռքերը։ Մեկնիր ձեռքդ, դի՜ր այն կողքիս։ Այլևս մի՜ կասկածիր, հավատա՜։»
28 Թովմասը նրան ասաց․ «Իմ Տեր ու իմ Աստված՜«
29 Հետո Հիսուսը նրան ասաց․ «Քանի որ դու տեսել ես ինձ, դու հավատացել ես։ Օրհնված են նրանք ովքեր չեն տեսել, բայց հավատացել են։»

Հովհաննեսի ավետարանի նպատակը

30 Հիսուսը իր աշակերտների ներկայությամբ կատարեց շատ այլ նշաններ, որոնք գրառված չեն այս գրքում։

31 Բայց սրանք գրված են, որ դու կարողանաս հավատալ, որ Հիսուսը Փրկիչն է, Աստծո Որդին է և որ հավատալով, դու կապրես իր անունով։