Հայոց լեզու․ Հոլովներ․ Դաս 1

Չգիտեմ ինչպես էր պատահել, բայց բանն այն է, որ մի գեղեցիկ օր այդ փայտի կտորը ընկավ մի ծերուկ ատաղձագործի արհեստանոց։ Ատաղձագործի անունը վարպետ Անտոնիո էր, թեև բոլորը նրան կոչում էին վարպետ Չիլիեջա:
Վարպետ Չիլիեջան այդ փայտի կտորը տեսնելուն պես խիստ ուրախացավ և, ուրախությունից ձեռքերը շփելով, կիսաձայն մրթմրթաց.
— Այս փայտի կտորը ճիշտ ժամանակին ձեռքս ընկավ. հիմա սրանից փոքրիկ սեղանի ոտք կպատրաստեմ։
Ասածն՝ արած էր. իսկույն ձեռքն առավ սրած ուրագը՝ կեղևը հանելու և տաշելու համար։ Բայց երբ ուրագը վեր բարձրացրեց հարվածելու համար, տեղն ու տեղը քարացավ, որովհետև ականջը մի շատ բարակ ձայն ընկավ, որը խնդրելով ասաց.
— Այդքան ուժեղ մի՛ խփիր…

բանն
օր – ուղղական
փայտի – սեռական
կտորը – ուղղական
ծերուկ – ուղղական
ատաղձագործի – սեռական
արհեստանոց – ուղղական
վարպետ – ուղղական
Անտոնիո – ուղղական
Չիլիեջա – ուղղական
Չիլիեջան – ուղղական
ձեռքերը – ուղղական
ժամանակին – տրական
ձեռքս – ուղղական
սեղանի – սեռական
ոտք – ուղղական
ձեռքն – ուղղական
ուրագը – ուղղական
կեղևը – ուղղական
ականջը – ուղղական
ձայն – ուղղական

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s