Չարլզ Դիկենս․ Սուրբ ծննդյան երգ․ Հատված 5

Հինգերորդ հատված (մինչև «ապա օրորվելով մոտեցավ անկողնուն, պառկեց ու անմիջապես քնեց։»)

Առաջադրանքներ.

  • —Շատ քիչ բան է պետք այդ հիմար մարդկանց երախտապարտ դարձնելու համար,— ասաց Ոգին։ — Ո՞րն է այդ քիչ բանը:

Մարդկանց հետ լավ լինել, երջանկություն պարգևել մարդկանց, կյանքը դարձնել հաճելի և ուրախ՝ լինի դա գործեր անելով կամ բարի լինելով։

  • Եթե նույնիսկ ասես, որ դա արվում է խոսքով կամ հայացքով, այնպիսի փոքր ու աննշան բաներով, որոնք անհնար է գումարել ու հաշվել, միևնույն է, նրա պարգևած ուրախությունը մի ամբողջ հարստություն արժե։ — Համաձա՞յն ես, թե՝ ոչ. ինչու՞:

Համաձայն եմ։ Ուրախությունը հարստությունից կարևոր է։ Կարող ես աշխարհում ամեն ինչ ունենալ, բայց եթե ուրախ չես, այդքան էլ լավ չի լինի։ Առանց ուրախության, երջանկություն չկա, և ամեն բան կորցնում է իր արժեքը։

  • Աչքերն ագահ ու անհանգիստ փայլ էին ստացել, որից երևում էր այն կիրքը, որն արմատներ էր ձգել նրա հոգում, և որ այդ աճող ծառն իր ստվերով կարող էր ամբողջովին կլանել նրան։ — Այդ ի՞նչ ծառ էր և ինչպե՞ս այն կարող էր կլանել Սքրուջին:

Հոգսերի և ընչաքաղցության ծառն էր, և ընչաքաղցությունն արդեն Սքրուջի կերպարին սկսել էր կլանել, և նա սկսել էր դժբախտ մարդ դառնալ։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s